Po włączeniu się telefonu do sieci i odnalezieniu jak najkorzystniejszej częstotliwości, stacja bazowa przesyła wiadomość o wybranej częstotliwości do Kontrolera Stacji Bazowych, a ten z kolei przesyła tą wiadomość do połączonego z nim Mobile Switching Centre. W daleszej kolejności Mobile Switching Centre zapisuje informację o tym abonencie w Visitor Location Register, a przede wszystkim lokalizację abonenta. Następnie Mobile Switching Centre wysyła informację ze swoim adresem do Home Location Register, który zawiera informacje o danym abonencie. Innym scenariuszem związanym z sieciami GSM jest sytuacja, kiedy abonent A, który posiada telefon w systemie abonamentowym dzwoni do abonenta B. W takiej sytuacji zachodzą następujące czynności. Po pierwsze telefon wysyła żądanie połączenia z abonentem B. Żądanie to wysyła poprzez stację bazową, która ma najsilniejszy sygnał w okolicy. Sygnał ten dociera do obsługującego tę stację bazową Kontrolera Stacji Bazowych. W dalszej kolejności Kontroler Stacji Bazowych przekazuje sygnał do połączonego z nim Mobile Switching Centre abonenta A. Następnie Mobile Switching Centre routuje rozmowę do Gateway Mobile Switching Centre. Gateway Mobile Switching Centre z kolei wysyła zapytanie do odpowiedniego Home Location Register o Mobile Switching Centre abonenta B. Mobile Switching Centre abonenta B kontroluje obszar, w którym znajduje się telefon abonenta B. Następnie Home Location Register zwraca daną informację oraz odpowiednie żądanie połączenia z numerem abonenta B jest przesyłane do Mobile Switching Centre abonenta B.
Standard sieci GSM
W Stanach Zjednoczonych instytut T1P1, biorąc pod uwagę dane Europejskiego Instytutu Norm Telekomunikacyjnych, opracował standard sieci GSM, który został dostosowany do lokalnego rynku telekomunikacyjnego. W ten sposób powstał GSM 1900. Z kolei w grudniu w1998 roku wszystkie instytuty standaryzacyjne z takich kontynentów, jak Europa, Azja oraz Ameryka, powołały do życia wspólne przedsięwzięcie o nazwie konsorcjum 3rd Generation Partnership Project, czyli w skrócie 3GPP. Konsorcjum to miało trzymać pieczę nad pracami rozwojowymi UMTS, czyli nad systemem trzeciej generacji. Od roku 2000 3GPP zaczęło rozwijać specyfikacje obu systemów jednocześnie. Te systemy to: UMTS oraz GSM. Oba te standardy korzystały z identycznej sieci szkieletowej, ale różniły się siecią radiową. W kolejnych latach wraz z rozwojem elektroniki oraz różnych technologii powstawały kolejne wersje specyfikacji. Kolejne wersje uwzględniały między innymi następujące elementy: zmiany w interfejsie radiowym, takie jak na przykład nowe metody kodowania oraz nowe metody modulacji sygnału, co miało na celu poprawę przepływu danych...
Sieci GSM na tle obecnego rynku
Sieci GSM na tle obecnego rynku przedstawiają się następująco. Przede wszystkim GSM jest najbardziej znanym systemem telefonii komórkowej na całym świecie. Cała infrastruktura sieciowa w dalszym ciągu rozwija się. Jest rozbudowywana w taki sposób, żeby obsłużyć jak największą liczbę połączeń oraz ilość przesyłanych danych. Architektura sieci z dnia na dzień ewoluuje. Operatorzy sieci wprowadzają w sieci szkieletowej architekturę warstwową, czyli tak zwany Mobile Softswitch Solution. Co więcej, wprowadzają również bardziej elastyczne połączenie sieci szkieletowej oraz sieci radiowej, czyli tak zwany Iu-flex. Operatorzy również wprowadzają warstwę transportu wewnątrz sieci, która jest oparta na technologii IP. Nowe specyfikacje GSM uwzględniają współpracę pomiędzy GSM oraz LTE, czyli tak zwany standard czwartej generacji, jak również operatorzy stawiają na polepszenie wydajności technologii EDGE. W momencie tworzenia standardu GSM opierano się na doświadczeniach, które związane były z cyfrową siecią stacjonarną z integracją usług, czyli z ISDN. Istnieje wiele podobieństw pomiędzy sieciami GSM oraz ISDN. Wśród...
Założenia standardu GSM
Standard GSM posiada pewne założenia, z czego najważniejszym jest pełna mobilność abonenta. Aby taką pełną mobilność uzyskać specyfikacja GSM uwzględnia między innymi następujące elementy: dodatkowe elementy infrastruktury sieci, które są odpowiedzialne między innymi za przechowywanie informacji dotyczące aktualnego położenia abonenta, dotyczące śledzenia zmian położenia abonenta oraz dotyczące utrzymywania odpowiedniej jakości transmisji także podczas przemieszczania się abonenta telefonu, roaming, czyli możliwość korzystania z obcych sieci GSM, jak również połączenie telefonu z siecią za pomocą systemu stacji bazowych. Chodzi tutaj między innymi o dostęp do kanału radiowego, co jest możliwe przy pomocy cyfrowej transmisji technologii FDMA oraz TDMA. Fakt ten oznacza, że takie transmisje odbywają się na kilku częstotliwościach. Każda z tych częstotliwości jest podzielona na tak zwanych osiem szczelin czasowych. W konsekwencji mamy do czynienia z takim faktem, że na jednej częstotliwości może być obsługiwanych do 16 rozmów, co oczywiście związane jest z pogorszeniem jakości tych rozmów. Ogólnie istnieje pięć głównych...
Częstotliwości GSM
GSM w zależności od systemu używa różnych częstotliwości. I tak na przykład w systemie Uplink częstotliwości przedstawiają się następująco GSM 400 od 450,4 do 457,6 lub od 478,8 do 486, GSM 850 od 824 do 849, GSM 900 od 880 do 915, GSM 1800 od 1710 do 1785, a GSM 1900 od 1850 do 1910. Wszystkie częstotliwości są podane w megaherzach. Z kolei w systemie Downlink te częstotliwości przedstawiają się kolejno: GSM 400 od 460,4 do 467,6 lub od 488,8 do 496, GSM 850 od 869 do 894, GSM 900 od 925 do 960, GSM 1800 od 1805 do 1880, a GSM 1900 od 1930 do 1990. Jeśli chodzi o liczbę częstotliwości dla poszczególnych standardów GSM, to przedstawia się to następująco: dla GSM 400 jest to 35 częstotliwości, dla GSM 850 jest to 124 częstotliwości, dla GSM 900 jest to 174 częstotliwości, dla GSM 1800 jest to 374 częstotliwości,...