Telefonia GSM

System stacji bazowych

System stacji bazowych składa się z następujących elementów: stacja bazowa oraz kontroler stacji bazowych. Stacja bazowa stanowi stację przekaźnikową. Ponadto stanowi interfejs pomiędzy telefonem komórkowym a siecią GSM. Za pomocą systemu anten transmituje oraz odbiera na kilku częstotliwościach zakodowany cyfrowo sygnał. Co więcej, same częstotliwości, które są używane przez stacje bazowe oraz obsługujące sąsiadujące komórki różnią się od siebie, a to dlatego, żeby nie dochodziło do interferencji fal radiowych. Warto tutaj również wspomnieć, że zazwyczaj od kilkudziesięciu do kilkuset stacji bazowych jest podłączonych do jednego Kontrolera Stacji Bazowych. Kontroler Stacji Bazowych jest to taki element sieci, który jest odpowiedzialny za następujące działania: zarządzanie stacjami bazowymi oraz transmisja danych pomiędzy stacjami bazowymi a resztą sieci. Z kolei część komutacyjno sieciowa składa się z następujących elementów: Mobile Switching Centre, Gateway Mobile Switching Centre, Home Location Register, Authentication Centre, Visitor Location Register, Flexible Number Register oraz SMS Center. Mobile Switching Centre, czyli MSC stanowi cyfrową centralę telefoniczną, która jest przystosowana do pracy w sieci GSM. Mobile Switching Centre jest odpowiedzialna między innymi za następujące zadania: za zestawianie połączeń oraz za koordynację współpracy pomiędzy elementami sieci. Co więcej, liczba Mobile Switching Centre w danej sieci jest zależna od ilości abonentów, jak również od generowanego przez nich obciążenia sieci.

Podobne

Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych
Rada Europejska w 1987 roku wydała dyrektywę, w której to znajdowało się zalecenie dla wszystkich krajów Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, aby zarezerwować dwie częstotliwości: 890–915 oraz 935–960 megaherzów dla potrzeb nowego komórkowego cyfrowego systemu łączności ruchomej drugiej generacji. Z kolei w 1989 Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych przejął prace nad rozwojem standardu. To była pierwsza faza rozwoju GSM. Dopiero w 1990 roku rozpoczęto drugą fazę rozwoju systemu GSM. W tym czasie zdefiniowano standard GSM, który działał w paśmie 1800 megaherzów. Tutaj już uwzględniono takie elementy, jak na przykład przesyłanie smsów, faxu oraz danych. W 1991 roku w sieci fińskiego operatora wykonano pierwsze połączenie w standardzie GSM. I tak już kolejno w 1993 roku W Wielkiej Brytanii uruchomiono pierwszą sieć DCS, jak również w tym samym roku uruchomiono pierwszą sieć GSM poza Europą. W następnych latach Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych kontynuował pracę nad GSM, ale już pod nazwą Phase 2 plus. W tym...

Standard sieci GSM
W Stanach Zjednoczonych instytut T1P1, biorąc pod uwagę dane Europejskiego Instytutu Norm Telekomunikacyjnych, opracował standard sieci GSM, który został dostosowany do lokalnego rynku telekomunikacyjnego. W ten sposób powstał GSM 1900. Z kolei w grudniu w1998 roku wszystkie instytuty standaryzacyjne z takich kontynentów, jak Europa, Azja oraz Ameryka, powołały do życia wspólne przedsięwzięcie o nazwie konsorcjum 3rd Generation Partnership Project, czyli w skrócie 3GPP. Konsorcjum to miało trzymać pieczę nad pracami rozwojowymi UMTS, czyli nad systemem trzeciej generacji. Od roku 2000 3GPP zaczęło rozwijać specyfikacje obu systemów jednocześnie. Te systemy to: UMTS oraz GSM. Oba te standardy korzystały z identycznej sieci szkieletowej, ale różniły się siecią radiową. W kolejnych latach wraz z rozwojem elektroniki oraz różnych technologii powstawały kolejne wersje specyfikacji. Kolejne wersje uwzględniały między innymi następujące elementy: zmiany w interfejsie radiowym, takie jak na przykład nowe metody kodowania oraz nowe metody modulacji sygnału, co miało na celu poprawę przepływu danych...

Sieci GSM na tle obecnego rynku
Sieci GSM na tle obecnego rynku przedstawiają się następująco. Przede wszystkim GSM jest najbardziej znanym systemem telefonii komórkowej na całym świecie. Cała infrastruktura sieciowa w dalszym ciągu rozwija się. Jest rozbudowywana w taki sposób, żeby obsłużyć jak największą liczbę połączeń oraz ilość przesyłanych danych. Architektura sieci z dnia na dzień ewoluuje. Operatorzy sieci wprowadzają w sieci szkieletowej architekturę warstwową, czyli tak zwany Mobile Softswitch Solution. Co więcej, wprowadzają również bardziej elastyczne połączenie sieci szkieletowej oraz sieci radiowej, czyli tak zwany Iu-flex. Operatorzy również wprowadzają warstwę transportu wewnątrz sieci, która jest oparta na technologii IP. Nowe specyfikacje GSM uwzględniają współpracę pomiędzy GSM oraz LTE, czyli tak zwany standard czwartej generacji, jak również operatorzy stawiają na polepszenie wydajności technologii EDGE. W momencie tworzenia standardu GSM opierano się na doświadczeniach, które związane były z cyfrową siecią stacjonarną z integracją usług, czyli z ISDN. Istnieje wiele podobieństw pomiędzy sieciami GSM oraz ISDN. Wśród...

Założenia standardu GSM
Standard GSM posiada pewne założenia, z czego najważniejszym jest pełna mobilność abonenta. Aby taką pełną mobilność uzyskać specyfikacja GSM uwzględnia między innymi następujące elementy: dodatkowe elementy infrastruktury sieci, które są odpowiedzialne między innymi za przechowywanie informacji dotyczące aktualnego położenia abonenta, dotyczące śledzenia zmian położenia abonenta oraz dotyczące utrzymywania odpowiedniej jakości transmisji także podczas przemieszczania się abonenta telefonu, roaming, czyli możliwość korzystania z obcych sieci GSM, jak również połączenie telefonu z siecią za pomocą systemu stacji bazowych. Chodzi tutaj między innymi o dostęp do kanału radiowego, co jest możliwe przy pomocy cyfrowej transmisji technologii FDMA oraz TDMA. Fakt ten oznacza, że takie transmisje odbywają się na kilku częstotliwościach. Każda z tych częstotliwości jest podzielona na tak zwanych osiem szczelin czasowych. W konsekwencji mamy do czynienia z takim faktem, że na jednej częstotliwości może być obsługiwanych do 16 rozmów, co oczywiście związane jest z pogorszeniem jakości tych rozmów. Ogólnie istnieje pięć głównych...